Kategoria: Pierwsze Wrażenie | Napisane przez Dino 18 komentarzy

Canaan

Szczerze powiedziawszy nie bardzo wiem co napisać o tym anime. Z pewnością pierwszy odcinek jest obiecujący ale trudno powiedzieć o co w tej serii chodzi bo… bo właściwie po pierwszym epizodzie nie mam pojęcia o co w niej chodzi. Mamy kilka różnych postaci, które oglądamy na zmianę przez cały odcinek. Jakiś dziennikarz i jego koleżanka, jakaś pojmana przez wojsko przywódczyni grupy terrorystycznej czy czegoś w tym stylu, jakaś goła i wesoła sekretarka i jeszcze kilka innych osób. Najważniejsza jednak wydaje się być śliczna, bardzo śliczna, tytułowa Canaan, która najwidoczniej jest jakoś zaznajomiona z połową obsady. Gdy widzimy ją po raz pierwszy strzela sobie z dachu do baloników. Potem jednak kończy się zabawa a zaczynają się emocje. Wszyscy ci ludzie są na jakimś festiwalu, któremu towarzyszą bardzo dziwnie wyglądające trupy. W końcu dochodzi tam do strzelaniny jak się patrzy, a główną rolę w niej odgrywa właśnie Canaan. Jak pisałem wcześniej, nie mam póki co zbytniego pojęcia o co w tym wszystkim chodzi. Zdaje się, że ten pierwszy epek to coś w rodzaju wprowadzenia a na jakieś wyjaśnienia dopiero przyjdzie czas. W każdym razie myślę, że będzie ciekawie.

Teraz kilka słów o stronie technicznej. Graficznie Canaan prezentuje się świetnie. Kreska jest bardzo ładna i bardzo miło się to ogląda. Animacja też jest super i ogólnie nie ma czego tutaj zarzucić. Opening jest fajny ale nie jest też niczym specjalnym co bym bardzo wspominał. Ending to uspokajacz, ale ładny. Co do muzyki w samym odcinku… prawdę mówiąc jakoś nie zwróciłem na nią uwagi więc podejrzewam że nie jest niczym wielkim bo kiedy muzyka naprawdę mi się podoba przykładam do niej dużo uwagi. Ogólnie pierwszy epek jest dobry choć pod prawie każdym względem ta seria wciąż pozostaje dla mnie małym znakiem zapytania. Jednak to tylko bardziej skłania mnie do dalszego oglądania. Jestem pewien, że będzie warto.

Needless

Od razu to powiem. Nie liczyłem w tym przypadku na genialną serię, nad którą trzeba rozmyślać. Liczyłem na fajną akcję i lekką zabawę. I to dostałem. O czym jest seria? Cóż, jesteśmy w powojennej przyszłości. Gdzieś pod Tokyo znajduje się strefa zwana Czarnym Punktem, w której żyją sobie istoty zwane Needless. Z pozoru są to zwykli ludzie jednak posiadają przeróżniaste moce, są bardzo silni i zwykły człowiek może ich zabić jedynie strzelając im w głowy. Naszym głównym bohaterem jest chłopiec imieniem Cruz, który ucieka ze swoją siostrą przed złowrogą maszyną. Niestety maszyna zabija siostrę Cruza i zabiłaby też i jego jednak na pomoc przybył mu Blade. Blade to wielki facet z klatą jak kaloryfer, noszący fikuśne, czarne wdzianko, biegający z biblią i krzyżami, nazywany księdzem i posiadający jeden z najfajniejszych, jeśli nie najfajniejszy, szaleńczy uśmiech w historii. Ogólnie ta postać strasznie mi się podoba z wyglądu. Mogę jedynie snuć podejrzenia, że został zaprojektowany przez sześciolatka będącego pod wpływem jakichś prochów. Ewentualnie dużej ilości cukru. I chyba dlatego jest taki fajny. Szczerze mówiąc pan Blade jest po tym pierwszym epku najważniejszą dla mnie częścią tego anime. Nie tylko fajnie wygląda ale też podoba mi się jego charakter. Aha, oczywiście nasz ksiądz też jest Needlessem a jego umiejętnością jest uczenie się ataków przeciwnika. Poza tym w naszej grupce są jeszcze dwie postacie. Naukowiec Gido i niebiesko włosa idiotka Eve, która potrafi się transformować. Oczywiście mamy też super złą organizację, która zbiera śmiertelne żniwo, w tym także siostrę Cruza. Mamy też walkę z Needlessem należącym do tej organizacji. Wszystko jest póki co niezbyt odkrywcze i podejrzewam że nigdy nie będzie ale mi się podoba.

Teraz technikalia. Zaczynamy od naprawdę fajnego openingu. Muzyka w opie jest super, video też mi się podoba, zwłaszcza jeden moment z przybliżeniem na uśmieszek Blade’a. Świetnie tam wygląda (przypomina mi tam trochę Kaminę z Gurren Laganna O_o macie to na pierwszym screenie). Ending… powiem tak. Jeśli jesteś homofobem/nie lubisz yuri/nie lubisz słodkich moe/nie lubisz zboczuchowych wersji atomówek, przewiń ending nawet na niego nie patrząc. W sumie mi tam te pieszczące się panienki nie przeszkadzają jednak wolałbym żeby ending bardziej pasował do tego, co widziałem w samym anime. No chyba że w drugim odcinku Blade, Cruz i pozostali wyjadą na wakacje a reszta anime będzie opowiadała o miłosnych przygodach trzech młodocianych lesbijek. Kreska w anime mi się podoba. Pisałem o fikuśnym ubranku Blade’a i muszę powiedzieć, że większość postaci ma bardzo zmyślne i przesadzone ciuszki. Do tego co bardziej badassowe postacie w całości są mocno przesadzone i przerysowane. I to wszystko też mi się podoba. Kreska jest wyrazista, może trochę dziecinna ale przy tym ostra i miła dla oka. Co do muzyki to tak jak w Canaanie jakoś nic nie wpadło mi zbytnio w ucho. Może po paru epach się osłucham w tych dźwiękach. Podsumowując, to anime to niezbyt wymagająca, tak mi się przynajmniej na tą chwilę zdaje, historia pełna akcji i żartów. Z pewnością sobie jej nie odpuszczę.

Umineko no Naku Koro ni

No więc mamy starszego pana, który ma przed sobą trzy miesiące życia. Ma także wielką fortunę, wielką rodzinę i wielki obraz przedstawiający czarownicę imieniem Beatrice. No i wyspę. Na ową to wyspę zjeżdża się wspomniana rodzinka, złożona z dzieci i wnuków starszego pana. Dzieci napalają się na kasiorę ojca a wnuki napalają się raczej na wakacje na wyspie. Poza Battlerem, który napala się na piersi wszystkich napotkanych dziewcząt. Apropo dziewcząt to będę miał wielki uraz do tej serii i ogromną skazę na psychice. Przez cały odcinek przedstawiane są kolejne postacie (mnóstwo postaci) i wreszcie pojawia się Kanon. Z miejsca stwierdziłem że to najładniejsze dziewczę w tym anime. Po chwili okazało się że to facet… Gość, który go narysował, to jakiś zboczony świr! Ja będę miał traumę przez tą serię… No nic, lećmy dalej. Inną zapadającą w pamięć postacią jest wspomniany Battler, najwidoczniej nasz główny bohater. Jest zabawnym, optymistycznym chłopakiem i fajnie się ogląda jego wariactwa. Wspomnę może o jeszcze jednej postaci. Marii. Tej przeklętej Marii. Maria to mała, słodka dziewczynka, którą wszyscy kochają i w ogóle jest kawaii. Wiecie, opiekuje się kwiatuszkami, jest milutka i ciągle powtarza słodkie jak fabryka mleczka w tubce „Uuuu”. Przez to jej „Uuuu” miałem ochotę ją udusić od pierwszej chwili, gdy to wyjęczała. Już wtedy wydało mi się to co najmniej dziwne. Potem jednak jęczała to „Uuuu” przez cały odcinek a moje zdziwienie ustąpiło miejsca wściekle płonącej nienawiści. Powiem szczerze, w porównaniu z tym „Uuuu” nawet mega irytujące „Azu-nyan” z K-ONa brzmi jak „Kanon D-dur” Pachelbela. I z miejsca zaznaczę, nie jestem sadystą. Nie pochwalam przemocy wobec dzieci. Jednak gdy malutka, słodziutka Maria była obijana przez jej matkę czułem dziwną satysfakcję. To chyba dlatego, że jakaś postać zrobiła to, o czym marzyłem. Teraz, pamiętając o tym, że na wyspie mają mieć miejsce morderstwa, mam szczerą nadzieję że Maria będzie pierwszą ofiarą. Niestety, opening zwiastuje coś całkowicie odwrotnego. Co do tych morderstw to będą one miały najwidoczniej związek ze wspomnianą przeze mnie na początku czarownicą. Zapowiada się bardzo ciekawie, naprawdę bardzo. Oby więc seria spełniła pokładane w niej nadzieje. Wierzę, że spełni.

Kreska w tej serii jest… Hmm… Kreska w tej serii jest. I to jest moja opinia. Nie jest zła, oczywiście że nie. Jednak nie jest też w żaden sposób przyciągająca na tyle, żebym mógł o niej cokolwiek napisać. Ani nie jest śliczna jak w Canaanie ani wyrazista jak w Needlessie. Jest ładnawa i prosta. Ot, standardzik na dzisiejsze czasy. Opening jest super. Video to żadne oryginalne działo ale jest fajne. Szczególnie początek z tymi motylkami. Za to muzyka jest świetna. Mam na myśli zwłaszcza te chóralne fragmenty. Oj uwielbiam takie chóry! A ending? Ending zaczyna się jeszcze lepiej. Na samym jego początku jest taka boska scena z szachownicą, której towarzyszy kolejny wspaniały chóralny utwór. Po chwili jednak ta scena się kończy a chór zostaje zastąpiony przez… dziewięćdziesięciolatka na łożu śmierci? Serio, facet, który śpiewa piosenkę w tym endingu, brzmi jak staruszek, który ma zaraz wyzionąć ducha. Raczej nie polubię tej piosenki i tego endingu. I nie wybaczę autorom tego anime zmarnowanie tej genialnej sceny z szachownicą. Ending i Maria na minus, cała reszta póki co mi się podoba.

Openingi:

Canaan

Needless

Umineko no Naku Koro ni

Powiązane:

• Brak Powiązanych Linków