W mieście wybuchła rebelia. Kupcy zbuntowali się przeciwko wyrokowi, jaki zapadł na spotkaniu pięćdziesięciu. Wtargnęli do miasta wzniecając pożary i walcząc nawet między sobą. Ale to nie owe zamieszki są największym problemem Lawrence’a.
Czekając na kronikarza odkrył, że statuetka, którą Rigolo kupił od Abe, była zrobiona z soli. Dzięki temu rozgryzł cały plan Abe. Dziewczyna handlowała z Kościołem przemycaną jako figurki solą. Gdy w mieście pojawił się problem futer, zaproponowała biskupowi mniej więcej to, co Lawrence’owi – wykupić wszystkie, zanim zrobią to inni. W końcu Kościół miał na tyle pieniędzy. Ale jej propozycja została odrzucona, a kontakty handlowe odcięte. Abe zmodyfikowała nieco swój plan, wciągając w niego dwójkę przypadkowo spotkanych podróżnych.
Lawrence nie podzielił się jednak tą wiedzą z Horo. Doprowadził do transakcji, po czym poszedł się spotkać z Abe w gospodzie. Sprawy przybrały nieoczekiwany obrót, kiedy w ręce dziewczyny pojawiło się ostre narzędzie, często wykorzystywane do robienia ludziom krzywdy. Doszło do rękoczynów i ostrej wymiany zdań. Ostatecznie Abe ogłuszyła Lawrence’a i uciekła z pieniędzmi.
Cóż mógł zrobić kupiec, który właśnie stracił wszystkie pieniądze? Ano mógł na przykład iść wykupić swoją towarzyszkę za ofiarowaną mu wcześniej gospodę. Może nie całkiem tak miał się ten plan zakończyć, ale przecież nie zawsze chodzi o to, by złapać króliczka. Czasami dużo ciekawiej jest go gonić. Tak więc marzenie o założeniu własnego sklepu wciąż pozostaje aktualne. Jeśli zaś chodzi o Horo… Doczekała się jasnej odpowiedzi na pytanie kim jest dla Lawrence’a, co zostało także przypieczętowane w odpowiedni na takie okazje sposób. A skoro w tym mieście już nic ich nie trzyma, Horo i Lawrence ruszyli dalej. Razem. Na Północ.
I tak, moi drodzy, kończy się kolejny rozdział tej jakże sympatycznej historii. Horo i Lawrence przeżyli kilka nowych przygód, tak dramatycznych, jak i zabawnych. Poznali nowych przyjaciół, choć na niektórych się zawiedli. Zawarli więcej transakcji pomyślnych, niż tych nieudanych. I w końcu poznali siebie trochę lepiej.
Mam nadzieję, że obserwowaliście przygody Horo i Lawrence’a podobnie jak ja – z przyjemnością. Oby dane nam było spotkać się jeszcze kiedyś. Przecież wędrówka na Północ jeszcze się nie zakończyła…
Powiązane:
10 odpowiedzi dla “Spice & Wolf II 12 (Koniec)” 
Loading ...
24 września, 2009 o 20:23:54
Czuję straszny niedosyt. A ten pocałunek był jakiś taki dziwny. Zarówno pod względem grafiki, jak i sytuacji.
[Odpowiedz]
24 września, 2009 o 22:10:52
Też czuję niedosyt. Co z moim gorącym seksikiem…?
[Odpowiedz]
24 września, 2009 o 22:50:43
Pozostanie tylko częścią twoich marzeń
.
[Odpowiedz]
24 września, 2009 o 23:19:05
Ja jestem usatysfakcjonowany ta serią. Najbardziej rozwaliło mnie to, że w tym odcinku Lawrence jest bity cały czas przez kobiety… fetysz taki ma czy co? ;P
[Odpowiedz]
25 września, 2009 o 10:13:48
Rozczarowanie? Niedosyt? Eee, nie. Ale ja nie liczyłam na niemożliwe
Miłe zakończenie, zostawiające elegancko uchylone drzwi dla 3 sezonu. A ruga seria ogólnie delikatnie słabsza od pierwszej, ale wciąż zachowała ten klimat, za który ją na początku polubiłam. Mi to wystarczy :]
[Odpowiedz]
25 września, 2009 o 18:48:34
No dajże spokój – cackają się ze sobą jak z jajkiem. Każdy normalny facet na miejscu Lawrence’a już dawno by ją dorwał, związał… Znaczy tego, wiecie o co mi chodzi. Tym bardziej że Horo sama niejednokrotnie prowokuje w bardzo czasami niewyszukany sposób. A tutaj co? Koniec drugiej serii, 26 odcinków za nami, a on ledwo odważył się ją pocałować. I to krótko. No żenada po prostu, czy tak się zachowują ludzie dorośli? W takim tempie to może koło szóstej serii w końcu naprawdę będą ze sobą.
[Odpowiedz]
25 września, 2009 o 22:21:58
Ładna szczota w wykonaniu ogona Horo.
A tak po za tym odcinek i samo zakończenie przewidywalne aż do bólu (ziew)
[Odpowiedz]
26 września, 2009 o 00:17:46
Owszem, szczota fajnie stawała. A przewidywalność zakończenia też zassała.
[Odpowiedz]
25 stycznia, 2010 o 21:39:22
Troche ten odcinek przynudza. I szkoda, że nie pokazali jej wilka. Fajnie, że mu dała w pysk. Przyda mu się to w przyszłości. XD Ps.Na początku gdy Abe przytula tą zakonnice to było tak jakby chłopak dziewczynę czy jak przyjaciółka przyjaciółkę? Chociaż on w końcu jej to powiedział, ale i tak to było nie w pore. A ten ogon jak miotła był super. Ogon super, pocałunek: mogło by go wcale nie być. I dlaczego nie może się bardziej ich uczucie rozwinąć? To mi przypomina Zero No Tsukaima. I tak mówił, że ją kocha, a ta ciągle leje go batem.
Ps.Pisze to ogladając odcinek. Kiedy będzie 3 sezon???????
[Odpowiedz]
03 stycznia, 2011 o 07:52:11
Znając życie to 3 sezon zacznie się pewnie gdzieś na początek wiosny. Ale istnieje też możliwość że wcześniej lub nie daj boże później. Nawet jak miałby wyjść dopiero latem to i tak będę czekał ;] cudowna historia, cudowne anime i zaje…e postacie (Horo) ;] warto czekać.
[Odpowiedz]