Pożegnań czas. Odchodzi May, odchodzi Envy.

Żołnierze z Briggs bez najmniejszego problemu pokonali armię Drachmy. Tym samym jednak pomogli Kimbleyowi w wykonaniu jego zadania. Al i pozostali zatrzymali się w slumsach zamieszkałych przez Ishvarczyków. Tam wreszcie mogli się trochę rozluźnić, jednak jedynie do czasu. Wkrótce, gdy większość ekipy przebywała poza osadą, dołączył do nich Zampano, prowadzący nieznajomego Ishvarczyka. Ten z miejsca odkrył przed wszystkimi swoją prawdziwą tożsamość. Był to Envy. Okazało się jednak, że Zampano nie zdradził wcale swoich towarzyszy, a zamiast tego oszukał Envy’ego. Udało się go zgodnie z planem zaciągnąć w pułapkę. Dzięki umiejętnościom May Chang możliwe było utrzymanie Homunulusa na dystans, jednak zaowocowało to także rozwścieczeniem go. Envy przyjął swoją prawdziwą postać, jednak wciąż nie mógł się opędzić od ataków May, a także Zampano, aż wreszcie został powalony przez Scara. Mimo to zdołał pochwycić swym językiem Marcoh. Doktorowi udało się jednak zniszczyć jego Kamień Filozoficzny i tak Envy został pokonany. Pozostała po nim jedynie jego prawdziwa forma, będąca małym… Pokemonem-robakiem? Czymkolwiek by nie był, takiego właśnie Envy’ego przekazał w ręce May Scar, radząc jej by wróciła z nim do Xing i uratowała swój klan. May nie chciała opuszczać przyjaciół w potrzebie, jednak wszyscy zgodzili się ze Scarem. Nadszedł więc czas rozstania. May i Xiao May odeszły, a Scar i Marcoh odłączyli się od reszty grupy. Tymczasem w Dublith Bido natknął się na żołnierzy z Centrali. Mając nadzieję na ponowne spotkanie z Greedem, niepostrzeżenie przyłączył się do nich w drodze powrotnej do Bradleya. W Centrali miało właśnie miejsce spotkanie rodzinne Olivier i Alexa. Następnie oczom pani generał ukazano armię stworzoną przy pomocy Kamieni Filozoficznych. Również Al i Winry zobaczyli coś, a raczej kogoś, niespodziewanego. Po dotarciu do Lior spotkali Hohenheima.

Dobra, to było mocne! Wiedziałem, że wybuchnie, ale kurcze! Domyślałem się, że zdrada Zampano to pic na wodę, ale kurcze! Wiedziałem o planach Homonculusów, ale… no, sami wiecie. W każdym razie odcinek jest mocny. I mocno się zaczyna. Wprawdzie zaskoczyło mnie trochę rozwiązanie walki z Drachmą, ale przyznać muszę, że plan Kimbleya był naprawdę pierwszorzędny. Najlepsze zaczyna się jednak później. Strasznie, ale to strasznie podoba mi się rozmowa Rizy i Bradleya. Naprawdę świetna scena. A równie świetna była scena walki z Envym. Dopóki się nie przemienił, było dobrze. Gdy już to zrobił, zrobiło się wręcz bosko! Sam moment jego transformacji wygląda genialnie, a cała późniejsza akcja zwala z nóg. Jak już pisałem, sama walka jest bardzo fajna, ale trzeba też wspomnieć o jej oprawie. Grafika prezentuje się fenomenalnie. Animacja stoi na bardzo, bardzo wysokim poziomie, a do tego wszystko jest też świetnie podkreślone muzyką. Naprawdę super scena. Aż wreszcie nadchodzi jej zakończenie. Szczerze? Szkoda mi Envy’ego. Wiem, że to straszny drań i menda, ale miał swój urok. Właściwie, to nie Ojciec czy Pride, ale właśnie Envy był moim ulubionym czarnym charakterem tej serii. I również pierwszego anime FMA. A tutaj zostaje z niego tylko nędzna larwa? Ładują go do słoika? Dają głupawy głosik, serię żartów i jego samego jako prezent? Jakoś nie do końca mi to pasuje. Chciałbym, żeby Envy został pokonany jakoś… inaczej. Mam teraz tylko nadzieję, że uda mu się zwiać ze słoika i jakoś odzyska swoją moc i postać. Do tego muszę też przyznać, że całe to jego pokonanie wyszło tak z niczego. Tak nagle. I okazało się tak proste. No cóż, jak by nie było, sama walka naprawdę prezentuje się świetnie. A to jeszcze nie koniec. Dalej mamy jeszcze bowiem dwie ciekawe sceny z panią generał. Najpierw jej spotkanie z Alexem, na które czekałem już od jakiegoś czasu, a później kolejny wielki moment tego epizodu. Tak się zastanawiałem, jak też ma wyglądać ta armia Homunculusów. Wygląda bardzo fajnie. Równie fajnie wygląda wielkie oczysko Olivier, gdy ową armię zobaczyła. Zgadzam się z panią, pani generał. Robi się coraz ciekawiej. Nawet mimo tego, że nie podoba mi się los Envy’ego. I nawet mimo to, wystawiam temu odcinkowi maksymalną notę.

P.S.
To dziecko było straszne!