Yasuko po tym jak dowiedziała się, że Ryuuji uległ wypadkowi i jego życie jest zagrożone, nie zważając na nic, przybywa do domu swoich rodziców. Jednak przekraczając próg, widzi swojego syna całego i zdrowego. Po chwili zdaje sobie sprawę z całego podstępu, który miał na celu doprowadzić do spotkania z jej rodzicami. Yusaku widząc swoją matkę i ojca, oraz słysząc, że dobrze wychowała swojego syna, zaczyna płakać. Później dostaje reprymendę od taty, a Ryuuji i Taiga widząc to z ukrycia, porównują ją do małego dziecka, które mimo wszystko cieszy się z powrotu do domu.

To już jest niestety koniec. Ten 25. odcinek zakończył historię Taigi i Ryuuji’ego, którzy wzajemnie pomagając sobie w zdobyciu ukochanej osoby, w końcu sami stali się parą. Mimo, iż od pierwszego odcinka wiedziałem, że tak to wszystko się skończy, to ten odcinek ukazał kilka rzeczy, których się nie spodziewałem.

Okazało się, że ojciec Ryuuji’ego nie zginął, ale uciekł z inną kobietą, gdy Yasuko jeszcze była w ciąży. Wszyscy namawiali ją by poddała się aborcji, ale ona nie chciała stracić swojego dziecka. Dlatego też uciekła i postanowiła samotnie go wychować. Przez cały czas ukrywała to przed Ryuujim, ale prawda wyszła wreszcie na jaw i muszę przyznać, że podobał mi się ten wątek. Było to coś, czego zupełnie się nie spodziewałem, a wprowadziło bardzo miły akcent na zakończenie.

Tak jak mówiłem – nie może być zakończenia bez sceny pocałunku. W tym odcinku została ona bardzo ładnie ukazana. Jednak odnoszę wrażenie, że pocałunek w poprzednim odcinku byłby lepszym rozwiązaniem. Po tym całym wątku z rodzicami Yasuko jakoś nie było odpowiedniego klimatu. Fakt, że Ryuuji i Taiga rozmawiali o swoim ślubie i o przyszłości jaka ich czeka, ale jakoś moment, gdy razem byli na moście, a potem leżeli w wodzie, wydawał mi się bardziej odpowiedni.

Najbardziej byłem zaskoczony tym, że Taiga odeszła od Ryuuji’ego. Jednak sama musiała pozałatwiać kilka niedokończonych spraw, związanych z jej rodziną. Dzięki miłości, jaką obdarzył ją Ryuuji, zdała sobie sprawę, że przez cały czas uciekała przed konsekwencjami, ale teraz wreszcie postanowiła stawić im czoła. Gdy zobaczyłem ending to troszkę się przeraziłem. Nie chciałem takiego zakończenia całej historii, ale na szczęście po endingu pojawił się epilog, w którym Taiga powróciła, a Ryuuji miał wreszcie okazje wyznać jej swoje uczucia.

Podsumowanie:

Toradora! okazała się być jednym z lepszych szkolnych anime z elementami romansu i komedii, jakie kiedykolwiek widziałem. Co prawda już od samego początku było wiadomo, że Ryuuji i Taiga zostaną parą, ale bardzo przyjemnie patrzyło się jak oboje powoli zdają sobie sprawę ze swoich uczuć i przeżywają różne perypetie z innymi bohaterami. Niektórym mogło się nie spodobać zatracanie komediowego charakteru na rzeczy romansu, które miało miejsce pod koniec serii, ale mi akurat przypadło to do gustu. Może wraz z rozwojem wątku miłosnego było mniej zabawnych elementów, ale praktycznie w każdym odcinku pojawił się przynajmniej jeden dobry dowcip. Tym samym z pozoru przeciętne, komediowe, szkolne anime miało sporo poważniejszych momentów, które mi osobiście odpowiadały. Większość postaci, jakie pojawiło się w serii, była bardzo wyrazisto przedstawiona. Jedynie mógłbym się przyczepić do tego, że pod koniec Ami zeszła na dalszy plan. Bardo lubiłem tę bohaterkę, więc wolałbym zobaczyć więcej scen z jej udziałem. Od strony technicznej Toradora! trzymała wysoki poziom. Ciężko wytknąć jakieś wyjątkowo niedopracowane sceny. Raczej przez cały czas grafika i animacja prezentowały się bardzo dobrze. Równie dobra była ścieżka dźwiękowa, choć nie powaliła mnie na tyle, by dorwać wszystkie utworki z serii. Ogólnie Toradorę mógłbym polecić każdemu. Jest to bardzo udane anime, które przez ostatnie pół roku oglądałem i opisywałem z wielką przyjemnością.

Ryuuji staje przed ważnym wyborem. Jeśli teraz nie podejmie decyzji to może żałować tego do końca życia. Dlatego wreszcie postanawia pobiec za Taigą. Nie wie dokładnie, co jej powiedzieć, gdy ją złapie, ale wie, że musi ją złapać. Razem z Minori wybiegają z klasy i szukają Taigi po całej szkole. Międzyczasie Minori wykrzykuje, że ona też kocha Ryuuji’ego. Jednak wiedziała o uczuciach Taigi, wiec wolała nie wchodzić jej w drogę. Przerodziło się to w wielkie nieporozumienie, choć sama mówiła Taidze, że jej szczęście zależy tylko od niej samej.

Opisywanie odcinków anime to nie jest taka prostą sprawa, jakby się mogło wydawać. Zwłaszcza, gdy trzeba napisać coś o takim odcinku jak ten. Przez niecałe 24 minuty działo się tyle, że sam nie wiem, od czego zacząć. Już po pierwszej minucie tego odcinka, słysząc słowa Minori, wiedziałem, że będzie to wyjątkowy epizod, a każda następna scena jeszcze bardziej mnie w tym utwierdzała. Atmosfera i emocje zmieniały się w niesamowitym tempie. Raz byłem przejęty powagą chwili, by za chwile śmiać się z Minori, która znów zrobiła coś zwariowanego. Tak jak to było na przykład z krwawiącym nosem. Jednak wreszcie w tym odcinku stało się to, co w końcu musiało się stać.

Taiga i Ryuuji wyznali sobie miłość. No dobra, prawie wyznali sobie miłość, bo przeszkodził im Yuusaku, ale oboje już dobrze wiedzą o swoich uczuciach. Scena na moście, była chyba najlepszą w całym epizodzie. Taiga z łzami w oczach mówi, by Ryuuji nigdy nie żałował tego, że żyje, a następnie sama wypycha go za barierkę. Sam nie wiedziałem czy mam się śmiać, czy płakać. O dziwo Minori też przyznała się do swoich uczuć, choć postanowiła nie wchodzić w drogę przyjaciółce i skupić się na swoim marzeniu, by zostać profesjonalnym graczem softballa. Jej płacz w mieszkaniu Ami może wskazywać, że jednak utrata Ryuujiego jest dla niej bolesna. Gdyby tylko wcześniej wyznał jej swoje uczucia… Ami zaś wciąż trzymała się dalszego planu, nie robiąc praktycznie nic konkretnego w tym odcinku.

Ale chwila, chwila! Nie jest to jeszcze ostatni epizod. Jeszcze sporo się może wydarzyć. Przecież nie było jeszcze sceny pocałunku, a bez niej seria nie może się zakończyć. Ryuuji i Taiga postanowili uciec z miasta. Było to spowodowane naciskiem ze strony ich mam. W sumie trochę zaskoczony byłem widząc matkę Taigi. Nie myślałem, że jeszcze pojawi się w serii. Jednak pojawiła się na moment i nie zrobiła za dobrego wrażenia. Chciała wymusić na córce, by z nią zamieszkała. Dlatego też Taiga i Ryuuji musieli uciec. Ucieczka nigdy nie jest za dobrym rozwiązaniem, więc ciekaw jestem jak to wszystko potoczy się w ostatnim już odcinku.

Taiga po dość długiej – niby spowodowanej wypadkiem – nieobecności, postanawia wreszcie wrócić do szkoły. Wraz z jej powrotem do klasy powraca dobry humor, którego ostatnio nie było za wiele. Taiga podczas posiłku chce oderwać sporej wielkości plaster z czoła, co wydaje się dość obrzydliwe według kilku dziewczyn. Jednak szybko do akcji wkracza nauczycielka, która przywołuje ich do porządku, ale jednocześnie wspomina o nadchodzących walentynkach. Akurat dla Taigi te walentynki okażą się bardzo wyjątkowe.

Walentynki w anime zwykle kończą się bardzo emocjonująco. Pierwszy pocałunek, wyznanie miłości, i takie tam. W tym odcinku nie było jednak tak cukierkowo. Był to raczej pojedynek między przyjaźnią, a miłością. Pojedynek, który trudno rozstrzygnąć, gdyż oba te uczucia są bardzo silne. Czy można poświęcić przyjaźń dla miłości i odwrotnie? Ciężko to stwierdzić, ale przed takim wyborem stanęli bohaterowie Toradory. Sytuacja zrobiła się na tyle gorąca, że ktoś wreszcie musiał podjąć jakieś kroki.

Tak więc kłamstwo dotyczące tego, kto uratował Taigę, w końcu musiało wyjść na jaw. Minori nie wytrzymała i powiedziała prawdę. Jej nagłe zmiany charakteru, z milutkiej, na bardzo poważną, są bardzo zaskakujące i wprowadzają mały dreszczyk emocji. Dlatego tym bardziej scena trzymała w napięciu. Taiga dowiedziała się, że to Ryuuji ją uratował i że rzeczywiście coś wtedy powiedziała. Mimo to wciąż wolała uciec. Nie chciała wchodzić w drogę najlepszej przyjaciółce. Nawet jeśli trudno jej stłumić uczucia, to nie chce zdradzić Minori.

To, że Taiga i Ryuuji będą ze sobą raczej już jest pewne, jednak wciąż zastanawia mnie wiele rzeczy. Głównie związanych z Ami. Ewidentnie przez ostatni czas jej rola straciła na znaczeniu. Dość rzadko gościła w odcinkach, a rozwój jej postaci jakby stanął w miejscu. Wciąż nie bardzo wiadomo, jaki miała cel i czy rzeczywiście darzyła Ryuuji’ego jakimś uczuciem. Czy też po prostu znalazła dobrych przyjaciół, którym chciała pomóc w sprawach miłosnych. W tym odcinku wspomniała jednak, że sama tego nie bardzo rozumie, ale cieszyłaby się gdyby tylko on był przy niej. Jeśli chodzi o Minori i jej samodzielne odnajdywanie szczęścia, to nie bardzo wiem, o co chodzi. Jeśli jej szczęście nie równa się miłość, to chyba pomyliłem się w obliczeniach. Chciałbym, żeby przed końcem wyjaśniło się jeszcze coś, i żeby Minori i Ami nie zeszły całkowicie na dalszy plan.

Przed nami dwa ostatnie odcinki, które mam nadzieje, że w ładny sposób zakończą tą wspaniałą serię. Naprawdę nie wiem, kiedy ostatnio widziałem tak dobrą szkolną komedię/szkolny romans (sam nie wiem, czego było więcej). Jednak więcej na ten temat napiszę w podsumowaniu.

Ryuujiemu śnią się wydarzenia, które nie tak dawno miały miejsce podczas szkolnej wycieczki. To, co powiedziała Taiga zrobiło na nim takie wrażenie, że prześladuje go to nawet w snach. Nagle Ryuuji budzi się i wykrzykuje na głos jej imię. Na jego nieszczęście robi to przed całą klasą, gdyż miejscem, w którym smacznie sobie drzemał była szkolna ławka. Wszyscy jednak nie są aż tak bardzo tym zdziwieni. W końcu Taiga jest jego bliską przyjaciółką, więc to normalne, że się o nią martwi.

W tym odcinku dało się wyczuć lekkie zwolnienie tempa. Tak jak w poprzednim było pełno zaskakujących i emocjonujących momentów, tak w tym wszystko było bardziej stonowane. Jednak pewnie było to tylko małe wyhamowanie przed wielkim finałem, który będzie miał miejsce już za 3 tygodnie. Nie znaczy to jednak, że nie wydarzyło się nic ciekawego, bo wydarzyło się bardzo wiele.

Teraz, gdy Ryuuji poznał prawdę o tym, co czuje do niego Taiga, w jego głowie pojawił się straszny mętlik. Niby od zawsze kochał Minori, ale jednak towarzystwo Taigi najbardziej mu odpowiada. Przy niej czuje się swobodnie. Do tego bardzo się o nią martwił, gdy od dłuższego czasu nie przychodziła do szkoły i nie mógł się z nią skontaktować. Z tego wynika, że krok po kroku zaczyna zdawać sobie sprawę ze swoich prawdziwych uczuć. Z tego, że osobą, którą na prawdę kocha jest właśnie Taiga. Jednak Ami ma rację – jest on strasznym głupkiem. Taiga opowiedziała mu o tym, co zapamiętała z wypadku, który miał miejsce podczas wycieczki. Wyznała mu, że powiedziała wtedy do Yuusaku coś głupiego. Jednak nie pamiętała, czy był to sen, czy zrobiła to na prawdę. Ryuuji okłamał ją mówiąc, że rzeczywiście niósł ją Yuusaku, ale była nieprzytomna i nie mogła nic powiedzieć. Nie wiem jak długo Ryuuji chce ciągnąć to kłamstwo, ale na pewno do niczego dobrego to nie doprowadzi. Tym samym uciekł od konsekwencji, jakie niosły za sobą jej słowa. To, że Taiga nazwała to czymś głupim, nie znaczy, że rzeczywiście tak myślała. Jednak ona też nie chce być szczera i woli, by wszystko pozostało tak jak jest teraz. Nawet, jeśli jest to dla niej bolesne.

Jeśli chodzi o Ami i Monori, to obie też nie chcą nic zrobić w sprawie tego miłosnego czworokąta. Dlatego ostateczną decyzję najprawdopodobniej będzie musiał podjąć Ryuuji. Jednak by tak się stało, musi przestać grać rolę troskliwego tatusia i posłuchać, co podpowiada mu serce.

Szkolna wycieczka dla uczniów klasy 2c miała być sposobem na mile spędzony czas. Wspólna zabawa, jazda na nartach i piękne krajobrazy. Jednak gdy grono nastolatków przez dłuższy czas jest zamknięta w jednym miejscu to może dochodzić do wielu niespodziewanych rzeczy. Tak też było w tym przypadku.

Zupełnie nie wiem co wstąpiło w Ami, której puściły nerwy i powiedziała w twarz Minori co na prawdę o niej myśli. Nie rozumiem czemu, aż tak bardzo zdenerwowało ją to, że Minori nie potrafi i nie chce wyrazić swoich uczuć. Ona po prostu nie chciała wchodzić w drogę Taidzę, bo dobrze wie, że jej przyjaciółka kocha Ryuuji’ego. Mimo iż sama darzy go jakimś uczuciem, to woli wyzbyć się tego. Jednak Ami drażniło to do tego stopnia, że doszło nawet między nimi do bójki. Nie spodobała mi się ta scena, bo traktuję Ami za najlepszą bohaterkę serii i takie coś, zupełnie do niej nie pasuje. Teraz to raczej nie ma za bardzo szans na zakończenie, którym Ami i Ryuuji są parą. Z resztą sam już nie jestem pewien czy ona w ogóle darzy go jakimś uczuciem.

Ogólnie odcinek był bardzo emocjonujący. Wiedziałem, że podczas szkolnej wycieczki może się sporo wydarzyć. Jednak znów dobry humor poszedł w odstawkę na rzecz innych poważniejszych momentów. I tak w końcu pojawiła się scena, w której Taiga wyznaje miłość Ryuuji’emu. Co prawda zrobiła to na wpółprzytomnie i pomyliła go z Yuusaku, ale jednak to zrobiła. Ciekaw jestem co w tej sytuacji zrobi Ryuuji, który żałował, że ją opuścił. Choć wszystkie gwiazdy na niebie wskazują, że na koniec z pośród trzech kandydatek wybierze właśnie Taigę.

Odcinek dodatkowo wydawał się specjalny bo został przedłużony o jakąś minutkę. Przez myśl nawet mi przeszło czy to nie przypadkiem już ostatni odcinek, ale był to miły ukłon ze strony reżysera, który napisy końcowe wplutł w ostatnią scenę i tym samym przedlużył troszeczkę odcinek.

Święta szybko minęły i w mgnieniu oka przyszedł czas, by przywitać nowy rok. Zgodnie z tradycją Taiga odwiedza świątynię, gdzie modli się o szczęście i pomyślność na nadchodzący rok. Przed świątynią spotyka Yuusaku, który dziwi się, że nie ma wraz z nią Ryuuji’ego. Okazuje się, że chłopak zachorował zaraz przed nowym rokiem i teraz cały czas leży w łóżku. Kiedy Yuusaku chce już iść, Taiga zatrzymuje go kłaniając się w sposób, jakby chciała o coś poprosić.

Świąteczna impreza dla Ryuuji’ego zakończyła się w nie najlepszy sposób. Do tego jeszcze biedak nabawił się przeziębienia i cały wolny czas spędził w łóżku. Przez tą bezczynność rozmyślał nad słowami Minori i powoli zaczynał tracić nadzieję, że kiedyś odwzajemni jego uczucia. Przecież wyraźnie odrzuciła go podczas szkolnej imprezy. Nawet nie zdołał w pełni wyznać, że ją kocha. Jednak Taiga jest przekonana, że ona też go kocha i prędzej czy później zostaną parą. Postanowiła oddalić się od Ryuuji’ego, by nie tworzyć więcej nieporozumień i ustąpić drogę Minori.

Z początku myślałem, że wszystkie trzy główne bohaterki zaczną ze sobą rywalizować o serce Ryuuji’ego. Tymczasem stało się zupełnie na odwrót. Każda z nich przez wzgląd na przyjaźń ustępuje drogi. Przez to Taiga powróciła do samotnego życia w dużym mieszkaniu i odżywiania się szybkim jedzeniem. Ami zaś…. No właśnie wciąż ciężko stwierdzić co z nią. Chodzi obrażona na wszystko i wszystkich, a Ryuuji’ego zasypuje docinkami, których i tak nie może zrozumieć. Trochę to denerwujące, że chłopak nie może pojąć tak oczywistych rzeczy, ale pewnie dla niego nie jest to takie proste. Natomiast Minori nieoczekiwanie powrócił dobry humor i nie przejmuje się już tak wszystkim. Dla mnie jest to trochę dziwne. Wcześniej nie bardzo wiedziała jak się zachować w obecności Ryuuji’ego, a teraz, gdy w pewnym sensie go odrzuciła, a on mimo to się nie poddał, to już nie jest taka zamknięta.

Wszystko coraz bardziej się komplikuje. Już myślałem, że związek Ryuuji’ego i Minori nie ma większych szans. Tymczasem stało się zupełnie inaczej. Najprawdopodobniej zbliżająca się szkolna wycieczka przyniesie sporo ciekawych zwrotów akcji i przemian uczuciowych Ryuuji’ego. Troszkę szkoda mi Ami, która zupełnie odsunęła się w cień. No nic, jeszcze 5 odcinków i dowiemy się jak zakończy się ta cała historia (łoooo już tylko 5 ?).

Aaa, zapomniałbym. Ciekawe o co Taiga poprosiła Yuusaku.

Ryuuji wciąż nie traci nadziei i chwilę przed imprezą stara się przekonać Minori, by pojawiła się na świątecznym balu. Niestety jej telefon nie odpowiada i zostawia jej jedynie wiadomość na sekretarce. W tym czasie Taiga zaczyna krzyczeć przez okno, a potem rzuca w niego sporych rozmiarów pudłem. Gdy mija pół godziny Taiga przychodzi do jego domu ubrana w piękną sukienkę. Tymczasem Ryuuji przebiera się w elegancki garnitur niegdyś należący do jej ojca. Chwilę później razem wychodzą na szkolną imprezę, która dla obojga zakończy się w nieprzewidywalny sposób.

Muszę przyznać, że ten odcinek zrobił na mnie niesamowite wrażenie. Od początku do samego końca trzymał wysoki poziom i ani na chwilę nie przerwał pięknej atmosfery. Czułem, że nadchodzący bal przyniesie sporo zmian, ale nie oczekiwałem takiego obrotu wydarzeń. No dobra, spodziewałem się, że Taiga i Ryuuji w końcu zbliżą się do siebie. Przecież już na początku serii dało się przewidzieć, że wzajemnie pomagając sobie w miłosnych podbojach sami się w sobie zakochają. Jednak cały czas ciekawiło mnie jak potoczą się wszystkie wydarzenia nim do tego dojdzie. Choć wciąż nie możemy być pewni, że to co odczuła Taiga jest miłością. Przynajmniej na razie jeszcze szczerze nie powiedziała, że to miłość. Na razie wygląda to raczej na smutek z powodu utraty bliskiej osoby. Najprawdopodobniej jednak nie minie wiele czasu nim ci dwoje wyznają sobie wzajemne uczucia.

Troszkę żal mi Minori, która dla dobra przyjaciółki porzuciła swoje uczucia. Pewnie gdyby nie zobaczyła Taigi płaczącej na ulicy to przyjęłaby wyznanie Ryuuji’ego. Tymczasem odrzuciła go i raczej już nie ma co liczyć na zakończenie MinoriXRyuuji. Natomiast nie bardzo wiem, co zamierza Ami. Wydawało mi się, że sama kocha Ryuuji’ego ale nie robi nic konkretnego by z nim być. Zostawiła otwartą drogę dla Taigi i Minori, a sama powoli pogrąża się w żalu. Szkoda mi jej, bo (powiem to jeszcze raz) Ami jest moją ulubioną bohaterką tego anime i nie chcę, by seria się dla niej źle skończyła.

Muszę wspomnieć jeszcze o przyjemnym dla ucha utworku, który pojawił się w środku i na końcu odcinka. Był on zdecydowanie lepszym endingiem dla tego epizodu niż „Orange”.

Ending: „Holy Night” w wykonaniu Kugimiya Rie i Kitamura Eri

Powoli zbliżają się święta, a przygotowania do szkolnej imprezy idą pełną parą. Mimo iż wszyscy pochłonęli się pracą nad dekoracjami i przystrajaniem, to muszą pamiętać, że zbliżają się również egzaminy. Jednak mimo to, nikomu nie brakuje optymizmu. Nawet Yuri wydaje się być odrobinę radośniejsza niż zwykle. Niestety wciąż mimo usilnych starań Ryuuji’ego Minori nie chce pojawić się na balu. Nawet Taiga zauważyła, że ostatnio jest z nią coś nie tak.

Niedawno przedstawione były przygotowania do szkolnego festiwalu, a już teraz wszyscy robili co mogli, by świąteczny bal okazał się wspaniałą imprezą. Jednak pomiędzy tym zamieszaniem nasi bohaterowie zmagali się z własnymi uczuciami. Zacznę może od Ami. Podobało mi się jak przedstawiła relacje między Ryuujim i Taigą. Ryuuji ostatnio dziwnie się zachowywał widząc jak wszyscy chcą połączyć Taigę i Yussaku. Według Ami wygląda to jak zabawa w „dom”, a on gra role ojca, który troszczy się o swoją córkę. Jednak radzi mu przestać udawać tatę i zacząć wszystko od nowa. Jeśli nie, to może tylko bardziej siebie zranić. Jej wypowiedź w prosty i ładny sposób zobrazowała całą tą sytuację. Na końcu Ami dodała jeszcze, że może i jej dałby kolejną szansę. Niestety zrobiła to niewystarczająco głośno i Ryuuji nie usłyszał.

Nie bardzo wiem co Ryuuji zamierza, ale Ami ma racje. Powinien wreszcie przejrzeć na oczy i zrozumieć samego siebie. Chciałbym by wreszcie wybrał Ami, bo według mnie to jest najlepsza bohaterka i najbardziej do niego pasuje. Niestety mam przeczucie, że tak się nie stanie i mimo wszystko wybierze Taigę. Obym się mylił.

Zaskakujące jest to, że tyle ile wzrosło optymizmu u Taigi tyle też zmalało u Minori. Tak niedawno ta różowowłosa bohaterka tryskała radością, a teraz zalewa się łzami. Co się z nią stało? Czy rzeczywiście to wina Ryuuji’ego, że nie chce przyjść na bal? Jednak wygląda na to, że chłopak się nie poddaje i wciąż o nią walczy. Minori pewnie w końcu nie wytrzyma i najprawdopodobniej wyzna mu swoje uczucia.

Jeśli chodzi o Taigę, to rzeczywiście wierzy w świętego Mikołaja, choć działa to na innej zasadzie niż można by przypuszczać. Chciała wierzyć, że ktoś nad nią czuwa. Normalnie dzieci cieszą się z prezentów, które przynosi, tymczasem Taiga cieszyła się z samego jego istnienia. Trochę to smutne, bo obrazuje jej samotne życie. Jednak teraz Taiga jest otoczona grupą życzliwych przyjaciół, na których może polegać.

Mimo iż Minori z natury wydaje się dziwną osobą, to wszyscy w koło zauważyli, że ostatnio zaczęła zachowywać się jeszcze bardziej nietypowo. Na meczu softballa wciąż zadręczają ją słowa Ami, co nie pozwala jej dobrze grać. Z okazji zbliżających się świąt Taiga tryska optymizmem. Już nie może się doczekać przybycia świętego Mikołaja. Z tej okazji postanawia być dobrą dziewczynką, bo uważa, że Mikołaj ją obserwuje. Dlatego też, chce pomóc Ryuuji’emu zbliżyć się do Minori. Nadchodząca świąteczna impreza może być idealną okazją żeby zdziałać coś w tym kierunku.

Jeee, do Toradory powrócił utęskniony przez wielu humor. W porównaniu do dwóch poprzednich odcinków, to ten był aż przepełniony zabawnymi scenami. Mnie urzekła ta z biedną papugą. Jednak mimo tych śmiesznych momentów, to wciąż dało się wyczuć w powietrzu ciężką atmosferę.

Ten nienaturalny optymizm Taigi, od razu rzucił mi się w oczy. Sama mówiła, że niby to wina zbliżających się świąt, ale czy rzeczywiście wierzy w świętego Mikołaja i przez niego chce być grzeczna, czy też zmieniła się wskutek ostatnich wydarzeń. Ciężko jest to na razie stwierdzić, ale nie wydaje mi się żeby wciąż wierzyła w brodacza przynoszącego prezenty. Jednak nie tylko Taiga wyraźnie się zmieniła. Minori od czasu kiedy Taiga została zawieszona w prawach ucznia rozmyślała nad tym co powiedziała jej Ami. Jeśli rzeczywiście Taiga kocha Yuusaku, to nie ma żadnych przeszkód by wyznać co czuje do Yuuji’ego. Mimo to wciąż nie chce zaakceptować swoich uczuć i woli nie przychodzi na zbliżającą się imprezę.

Ciekawi mnie bardzo dlaczego Ami wciąż stara się połączyć Yuuji’ego i Minori. Przecież wyraźnie widać że sama go kocha. Tymczasem robi coś wbrew swoim uczuciom. Jedyne wyjaśnienie jakie mogę znaleźć to to, że troszczy się tylko o jego szczęście. Więc jeśli kocha Minori to chce mu pomóc. Tymczasem Yuuji wreszcie zdał sobie sprawę, że Taiga stara się zdobyć serce Yuusaku, a on miał jej w tym pomóc. Choć raczej zdał sobie sprawę, że przywiązał się do Teigi i teraz nie chce jej stracić.

Opening: silky heart w wykonaniu Yui Horie

Ending: Orange w wykonaniu Kugimiya Rie, Horie Yui, Kitamura Eri

Taiga stojąc przed szkołą wygłasza coś, co zupełnie odbiega od zachęcania do głosowania na nią w konkursie na przewodniczącego rady uczniowskiej. Robi to, gdyż ma nadzieje, że Yuusaku wreszcie zgłosi swoją kandydaturę. Jednak nie robi to na nim żadnego wrażenia. Pewnego wieczora do Ryuuji’ego dzwoni członek rady uczniowskiej mówiąc mu o Sumire, która zamierza niedługo wyjechać do Ameryki. Zaraz po tym Ryuuji wychodzi z domu, by odnaleźć swojego przyjaciela. Spotyka go nieopodal rzeki i wreszcie dowiaduje się, o co naprawdę mu chodzi.

Wow! No nie spodziewałem się tego, że Yuusaku zakochał się w Sumire. Myślałem o czymś zupełnie innym, jak chociażby to, że nie mógł znieść presji wywieranej przez innych uczniów. Ale jednak! Zauroczenie Taigą szybko mu minęło i zakochał się w przewodniczącej rady uczniowskiej. Ja cały czas miałem wrażenie, że darzy jeszcze Taigę jakimś uczuciem i nie chce wchodzić teraz w drogę Ryuuji’emu, lecz całkowicie się myliłem. Co prawda trochę nie trzymało się kupy połączenie tej miłości i wyborów do rady. Jeśli Yuusaku naprawdę ją kochał, to takie wybory nie powinny mu robić żadnej różnicy. Do tego wcale nie dbał o dobro szkoły, bo chciał zostać przewodniczącym tylko po to, by wyznać swoje uczucia. W żaden sposób nie jest to do niego podobne. Jednak mimo tego, wątek okazał się bardzo emocjonujący i z wielką przyjemnością oglądałem ten epizod. Co prawda oglądając go zupełnie zapomniałem, że to anime jest głównej mierze komedią, ale akurat w żaden sposób mnie to nie zraziło.

Ważną rzeczą, o której muszę wspomnieć jest krótka scena pod koniec epizodu. Ta gdzie jakaś dziewczyna znalazła dokumenty Taigi. Wertując kartki znalazła fotkę Taigi i Yuusaku, po czym powiedziała, że ona naprawdę go kocha. Na to Minori momentalnie zareagowała. Wydaje mi się, że Minori jest zakochana w Ryuujim, ale przez wzgląd na przyjaciółkę, nie chciała wchodzić jej w drogę. Do tego tekst Ami „Czy twoje poczucie winy zniknęło?”, może to potwierdzić. Było też pokazane, że Ami troszkę żałowała tego co powiedziała, czyli sama coś do niego czuje. Wyjątkowo mi się podoba jak zmieniła się jej postać przez ten cały czas. Na samym początku serii była zarozumiałą i rozpieszczoną dziewczyną, ale teraz wydaje się być najdojrzalsza spośród wszystkich bohaterów.

Aktualnie Ryuuji ma do wyboru jedną z trzech dziewczyn. Seria pomału zbliża się ku końcowi, więc wszystkie kandydatki pewnie zaczną poważnie ze sobą rywalizować, co przyniesie nam sporo ciekawych zwrotów akcji. Sam jestem ciekaw, którą z nich wybierze i czy w ogóle podejmie jakąś konkretną decyzję.