Sashiburidana!

Trochę czasu minęło od mojego ostatniego postu. Stęskniliście się? Bo ja bardzo! Za Wami i za pisaniem na tej stronie. Maturki się skończyły, więc wreszcie mogę zacząć regularnie publikować notki. Raczej nie dam rady nadrobić żadnej serii z tego sezonu, ale zabiorę się za tytuły, które pozostały mi z poprzedniego. Lato zbliża się już małymi kroczkami, więc wtedy będę miał spory wybór. Ale koniec już ze zbędną treścią i przejdźmy do meritum.

Ostatnie dwa odcinki Kimi ni Todoke… Na wstępie tej notki mógłbym zacząć od wychwalania uczuciowości jaka towarzyszyła randce Sawako i Kazehaii, o tym jak ta dwójka do siebie wzdychała oraz o tym jaką idealną razem tworzą parę. Jednak aż się prosi by napisać „Co za beznadziejne zakończenie!!!”. Dobra, może przesadzam z tym „beznadziejne”, ale według mnie było naprawdę kiepskie. Nie zmieniło się praktycznie nic w ich relacjach. Wiadomo – nie liczyłem na to, że rzucą się sobie w ramiona i zaczną robić nie wiadomo co. Jednak chociaż mały pocałunek, choćby w policzek, zmieniłby całkowicie atmosferę tych kilku ostatnich minut serii. Fakt, że manga jest jeszcze wydawana i pewnie tak to wszystko w niej wyglądało, ale jeśli oglądam naprawdę dobry romans, to oczekuję godnego dla niego zakończenia. W tym przypadku pozostał straszliwy niedosyt, a wręcz złość za tak kiepskie zamknięcie serii. Pozostaje tylko mieć nadzieje, że powstanie drugi sezon. Niech to się jednak stanie, gdy wyjdzie ostatni tomik mangi, bo następnym razem nie wytrzymam takiego ucinania serii w połowie wątku.

Zostawiając jednak zakończenie w spokoju – reszta była jak zwykle bardzo udana. Niestety widziałem te odcinki dość dawno i szczegółów fabuły nie pamiętam, jednak wszystko przebiegało jak w typowych epizodach serii. Epizodach pełnych uczuciowości oraz bardzo rzeczywistych zachowań bohaterów. Sawako i Kazehaya bardzo nieśmiało nawiązywali ze sobą rozmowy, ale jednocześnie bardzo starali się przebić tę dzielącą ich barierę i trzeba przyznać, że robili duże postępy. Niestety ostatecznie zabrakło wisienki na torcie, ale o tym już pisałem. Gdy ta para cieszyła się wspólnie spędzanym czasem, z ukrycia obserwowali ich przyjaciele: Yano, Yoshida i Ryu. Starali się jak mogli, by nic, ani nikt, im nie przeszkodził w randce, ale ostatecznie postanowili ich pozostawić samym sobie. Yoshida i Ryu poszli w swoją stronę, a Yano i Pin w swoją. Yoshida i Ryu to rozumiem że razem, ale skąd się u licha wziął nagle Pin uczepiony Yano. Czyżby w mandze czekał ich kolejny wątek?

Podsumowanie serii:

Patrząc teraz wstecz, dostrzegam, że seria miała swoje wzloty i upadki. Pojawiały się odcinki, które oglądałem z zapartym tchem, ale pojawiały się też takie, które nie wzbudziły we mnie wiele emocji. Jednak w ogólnym rozrachunku anime okazuje się bardzo dobrym szkolnym romansem. Najbardziej cenie je za sposób przedstawiania historii i dość oryginalną fabułę. Urzekła mnie w nim też silna uczuciowość i bardzo ciekawe postacie. Zdarzało się, że Sawako była bardzo nieznośna, ale gdy tylko ukazała swoją dobroć, troskliwość i zabawną naiwność, to mogłem jej wszystko wybaczyć. Niestety zakończenie było, jakie było i zepsuło trochę moją opinię o serii, ale mam nadzieje, że drugi sezon szybko wymaże to z mojej pamięci. A jestem wręcz przekonany o kontynuacji, bo seria cieszyła się dużym powodzeniem, a przecież nie zabija się kury znoszącej złote jaja.

Chytry plan Yano i Yoshidy – czas zacząć!

Ileż w tym odcinku było sparkli, bąbelków i innych gwiazdeczek. I jakoś wcale mi to nie przeszkadzało. Powiem nawet więcej – studio Production I. G wykonało bardzo dobrą robotę z ich animacją. Choć może czasem było zbyt różowo, to na ogół te efekty bardzo ładnie podkreślały wiele scen. I nie było to jakieś nazbyt moe moe, ale tak idealnie stonowane. Gdyby nie te gwiazd w scenie z Kurumi, to zrobiłoby się jakoś tak pusto. A jeśli już mowa o niej, to jakoś bardzo się cieszyłem mogąc znów ją zobaczyć w tej serii. Szkoda, że trwało to tak krótko, ale zawsze coś. Szczerze to chciałbym żeby stworzyli jakiegoś spin-offa, w którym grałaby główną rolę, gdyż w tym anime już raczej jej nie spotkamy.

Ogólnie odcinek nie pokazał wielkich przełomów w fabule, ale niespodziewanie uraczył nas sporą dawką humoru. Sceny takie jak: Sawako wielbiąca swoją komórkę, przebiegłe spojrzenie Yano, czy próba generalna przed zadzwonieniem do Kazehaii, wzbudziły we mnie niekontrolowany napad śmiechu. Choć myślę, że nie czas teraz na żarty, gdyż do końca serii już niedaleko. Jednak jest duża szansa na wielki przełom w przyszłym odcinku. Zwłaszcza, że Sawako i Kazehaya zostali sam na sam w sylwestrową noc. W sumie był to najlepszy prezent jaki mogła dostać od Yano i Yoshidy dodając jeszcze do tego nowy wygląd. Teraz Sawako wygląda zupełnie jak inna bohaterka, a Kazehaya aż oniemiał na jej widok.

Świąteczne przyjęcie? Dla wszystkich? Czyli ja też mogę iść? Chcę iść! Ale czy na pewno mogę? Jeśli mogę, to pójdę! Ale.. ale mama i tata…, zgodzą się?

Nie mogę wyjść spod wrażenia jak ta seria z na ogół trywialnych rzeczy potrafi zrobić coś niezwykłego. Takie niby zwyczajne spotkanie znajomych podczas świąt Bożego Narodzenia tutaj zostało ukazane z zupełnie innej perspektywy. Podobne odczucie miałem już podczas wybierania miejsc. Był to bodajże 2 odcinek, kiedy zdumiało mnie jak losowanie ławki w klasie przerodziło się, z punktu widzenia Sawako, w pełną emocji walkę o zdobycie nowych znajomości. Również tutaj byłem zachwycony obrotem wydarzeń. Nasza główna bohaterka bardzo chciała spędzić te święta ze znajomymi, ale ciężko było jej zostawić samych rodziców w ten szczególny dzień. Zwłaszcza, że byłyby to jej pierwsze święta poza domem. Jednak Sawako nie jest już małą dziewczynką i to chyba najwyższa pora żeby odciąć się od pępowiny.

Mogła jednak trochę wcześniej przekonać rodziców – wtedy mielibyśmy okazję zobaczyć trochę więcej z tej świątecznej imprezki, ale dobrze, że w ogóle udało jej się wyrwać z domu. Przynajmniej spotkała się z Kazehayą i wręczyła mu prezent. Wprawdzie nie był to prezent, który miał otrzymać, ale zawsze jakiś prezent. Jednak dziwne, że Kazehaya tak trafił z przypinką do telefonu dla Sawako. Niby skąd wiedział, że dostanie pierwszą w swoim życiu komórkę? Można zwalić na przeznaczenie, choć to w sumie mało ważne. Ale muszę jeszcze wspomnieć, że w Japonii młodzież ma bzika na punkcie ozdabiania swoich telefonów. I tak jak dla nas takie dindające coś z komórki może nie mieć większego znaczenia, dla nich jest tak ważne jak modna odzież.

Anyway, do końca pozostały jeszcze 3 odcinki (Tak, 3 odcinki. Seria początkowo była zaplanowana na 24 epizody, ale teraz zmieniono tę ilość na 25), więc między Kazehayą a Sawako może się jeszcze wiele wydarzyć. Jestem bardzo ciekaw na czym ostatecznie zamknie się ta seria.

Przyjaciel z sąsiedztwa na zawsze pozostanie tylko przyjacielem z sąsiedztwa.

Jest nadzieja! Na to, że Ryu i Chizuru będą razem? To może też, ale najważniejsze, że jest nadzieja na dobre zakończenie, bo od przyszłego epka cała historia najprawdopodobniej skupi się na Sawako i Kazehaii. Mało tego – zapowiada się świąteczny odcinek, a święta w Japonii, to wyjątkowy czas dla zakochanych. Czyli nie ma innego wyjścia – na pewno dojdzie to sporego przełomu w relacjach między Sawako, a Kazehaią. Zastanawia mnie tylko, jak spory będzie ten przełom.

Jeśli chodzi o ten odcinek, to wydał mi się on dość średniawy. Gdy się już skończył, to odczułem straszną ulgę, że mam już to za sobą. Ogólnie sporo gadania, mało działania i w sumie cały wątek Chizuru można było zmieścić w 2 odcinkach. Nie mówię jednak, że był to zły wątek. Po prostu seria zaszczyciła mnie dużo lepszymi odcinkami i w porównaniu np. do wątku Kurumi ten wypadł słabo. Odnoszę takie wrażenie głównie przez powolny rozwój wydarzeń, oraz przez samą Chizuru, która jest dla mnie jedynie drugoplanową bohaterką. Jakoś dużo bardziej wolałbym zobaczyć wątek związany z Yano. Poza tym finał tego wszystkiego był dość przewidywalny. Chizuru musiała się ostatecznie pożegnać z nadzieją na zdobycie serca Tooru, ale udało jej się znaleźć pocieszenie u boku Ryu. Choć nie wiem czy to oznacza, że teraz są razem, czy po prostu polepszyły się kontakty między nimi? W każdym razie Chizuru teraz będzie musiała zapomnieć o Tooru, a Ryu na pewno jej w tym pomoże.

Przeżyć Chizuru ciąg dalszy…

Do końca serii pozostały jeszcze tylko 4 odcinki, a wątek Chizuru wciąż trwa i nie wiadomo czy zakończy się w przyszłym tygodniu. Dlatego powoli zaczynam się martwić o zakończenie tego anime. Przecież Sawako jest główną bohaterką i to na niej twórcy powinni się skupić przez ostatnie chwile. Choć prawdopodobnie została już podjęta decyzja o stworzeniu Kimi ni todoke 2 i stąd to odsunięcie naszej Sawako na dalszy plan. Jeśli faktycznie seria ma mieć kontynuację, to z jednej strony się cieszę, a z drugiej nie. Cieszę się, bo czekałoby mnie kolejne ~24 epizody świetnej historii, ale szkoda mi bo w tym sezonie nie zobaczyłbym godnego zakończenia.

Wracam już do samego odcinka. Ryu jednak nie udało się pocieszyć Chizuru i chyba nawet nie było to w jego intencjach. Po prostu powiedział jej, że teraz może być spokojny, ponieważ Chizuru nie ma już szans u jego brata. I w sumie zgadzałoby się to, biorąc pod uwagę uczucia Ryu. Jednak Chizuru chyba wciąż nie zorientowała się, że jest on w niej zakochany i odebrała to jako zwykłą obelgę, któ®a dość mocno ją dotknęła. Udało się jej znaleźć pocieszenie u najlepszych przyjaciółek – Sawako i Yano. Choć one same nie wiedziały jak jej pomóc, to sprawdziło się to co powiedział Kazehaya – wystarczy sam fakt, że się o nią martwią. Pozwoliło to wreszcie otworzyć się Chizuru, choć przyniosło to jedynie tymczasową ulgę, która niestety nie rozwiązała całego problemu. Być może większy wpływ na nią będzie miało spotkanie z Thoru, które ma mieć miejsce w przyszłym odcinku. I być może wreszcie zrozumie jakimi uczuciami darzy ją Ryu.

I jak tu pocieszyć kogoś w takiej sytuacji?

Ryu przez długi czas zwlekał z powiedzeniem Chizuru o przyjeździe brata. Gdy wreszcie udało mu się zebrać w sobie wystarczająco odwagi, to zawsze musiało mu coś w tym przeszkodzić. Ostatecznie Chizuru sama poznała prawdę, gdy Tohru przekroczył próg swojego domu. Myślałem, że właśnie nieświadomość Chizuru rozpocznie jakiś ciąg nieporozumień, choć okazało się to mało ważne w obliczu niespodziewanej narzeczonej Tohru.

To spotkanie ostatecznie przekreśliło marzenie Chizuru, która zawsze pragnęła zostać żoną Thoru. Czyli jednak myliłem się, jeśli chodzi o miłosny trójkącik. Ryu raczej nie będzie rywalizował z bratem, który jest już zajęty. Jednak zastanawia mnie co w tej sytuacji zrobi Chizuru. Jest ona postacią, która raczej ukrywa się ze swoimi uczuciami. Dlatego też Yano i Sawako nie były w stanie jej pocieszyć. Nie wydaje mi się by tak po prostu zapomniała o Tohru i udała, że nic wielkiego się nie wydarzyło. Choć może to nie Yano i Sawako będą wyciągały ją z dołka tylko Ryu…

Do końca już tylko 5 odcinków, więc wolałbym żeby ten wątek się już skończył, a historia powróciła do Sawako i Kazehaii.

„Jeśli jeszcze raz tak zrobisz, to nie wiem co się może wydarzyć!”

Odcinek 17

Sawako rozpoczęła właśnie swoje wakacje, podczas których zabija czas biegając, pomagając w domu itp. Jednak pewnego dnia postanowiły odwiedzić ją jej przyjaciółki. Była to ich pierwsza wizyta w domu Sawako. Rodzice oczywiście byli bardzo zainteresowani, z kim zadaje się ich córka. W końcu, dopiero teraz udało się jej zdobyć bliskich znajomych. Przezabawna była reakcja ojca Sawako na widok Yano i Yoshidy – „delikwentka i dziewczyna z masą kolczyków”. Faktycznie taki widok dla większości rodziców mógłby być przerażający. Jednak rodzice Sawako szybko przekonali się, że obie dziewczyną są miłe i w żaden negatywny sposób nie wpływają na ich córkę.

Po zjedzeniu ciacha i wypiciu herbatki dziewczyny postanowiły wybrać się do Pina, który podobno został przeklęty przez Sawako. Okazało się jednak, że to zwykłe przeziębienie. Podczas tej sceny zabawna była reakcja Kazehaii, gdy Sawako chciała się zaopiekować Pinem. Był zbyt zazdrosny i samemu wolał się nim zająć.

To wszystko oglądało się całkiem przyjemnie, choć wydarzenia były raczej mało istotne względem całej fabuły. Jednak twórcy uraczyli nas małym gratisikiem na koniec tego odcinka w postaci sceny pocałunku. Pocałunku, który niestety nie doszedł do skutku, choć co by to było gdyby doszedł? Sawako chyba umarłaby z zaskoczenia.

Odcinek 18

Z początku byłem troszkę zawiedziony, że po takim zakończeniu siedemnastego odcina, seria znów zaczęła skupiać się na tym, na czym nie powinna. Jednak szybko zmieniłem zdanie, kiedy okazało się, że Chizuru podkochuje się w starszym bracie Ryu. Zupełnie bym się tego nie spodziewał. Moje zaskoczenie było równe zaskoczeniu Sawako, która wyciągnęła to od swojej przyjaciółki. Jednocześnie zrobiło mi się żal Ryu. Sam od dawna znał prawdę i nie chciał przyznawać się do swoich uczuć, by nie zrazić do siebie Chizuru. Jednak z miłosnymi trójkątami nigdy nic nie wiadomo, więc jeszcze wszystko się może się wydarzyć.

Zastanawia mnie jednak, co między tym wszystkim robiło zerwanie Yano? Czy będzie to jakoś ściśle powiązane z miłosnym trójkątem Chizuru, czy też była to dopiero zapowiedź specjalnego wątku z Yano i jej nowym chłopakiem? Bo jakoś nie chce mi się wierzyć, że tylko ona pozostanie singielką do końca tej serii.

Recap

Co tu dużo pisać – recap i tyle. Jakoś nawet nie specjalnie chciało mi się go oglądać. Tak tylko przewijałem i spoglądałem na ważniejsze sceny. Serię raczej pamiętam (głównie przez to, że ją opisuję), więc niepotrzebne mi są tego typu rzeczy. Jednak recapy posiadają czasem odrobinę oryginalnego materiału. W tym przypadku ograniczyło się to do pijących, małych ludzików, o których wspominał kiedyś Pin, czyli raczej nic ciekawego.

Rywal – def. Godny przeciwnik.

Kolejny znakomity odcinek Kimi ni Todoke. Od czasu tego lekko nudnawego wątku z plotkami, każdy epizod zadziwiał mnie swoim poziomem. Seria zrobiła się naprawdę interesująca i jeśli taka pozostanie do samego końca, to będzie jednym z lepszych szkolnych romansów jakie kiedykolwiek widziałem. Pozostało już 9 odcinków, więc trzymam kciuki, by cała opowieść miała godne zakończenie.

Wracając jednak do tego epizodu. Tak jak przypuszczałem ostatnio – Kurumi wyznała swoje uczucia Kazehaii. Zdobyła się na to dzięki szczerej rozmowie z Sawako. Było w miarę oczywiste, że Kazehaya nie przyjmie tego wyznania, ale mimo to scena była bardzo emocjonująca. Po tym wszystkim jeszcze bardziej polubiłem postać Kurumi, która na samym początku strasznie mnie denerwowała. Do tego Aya Hirano idealnie pasuje do tej roli i, jak na profesjonalistkę przystało, znakomicie wywiązuje się ze swojej pracy. Jednak ciekawi mnie, co teraz pocznie nasza Kurumi-chan? Podda się już ostatecznie, czy też będzie jeszcze walczyć? Tak czy inaczej mam nadzieję, że Kurumi teraz nie zejdzie zupełnie na dalszy plan i jeszcze pokaże się w tej serii.

Tymczasem Sawako zyskała nową koleżankę rywalkę i jest z tego bardzo zadowolona. Poza tym cieszy się uczuciem miłości do Kazehaii. Choć mam nadzieję, że na samej radości się nie skończy i coś bardziej konkretnego z tego wyniknie. Niestety z Sawako trzeba postępować bardzo powili, więc pewnie czeka nas oglądanie jak Kazehaya się z nią męczy. Jednak przez momenty myślałem, że w tym odcinku nasz główny bohater „obudzi” śpiącą królewnę, która przysnęła na schodach, ale skończyło się tylko na cichym wypowiedzeniu jej imienia, co w sumie i tak było już dużym posunięciem.

Anyway, ciekaw jestem jak to wszystko dalej się rozwinie. 9 odcinków to niby dużo i niby mało – zależy co scenarzyści mają jeszcze w planach. Manga, na której jest wzorowane to anime, wciąż wychodzi, więc albo zobaczymy oryginalne zakończenie, albo wszystko zostanie w połowie urwane. Osobiście wolę to pierwsze rozwiązanie.

Tak jeszcze btw. Powstaje aktorski film o przygodach ciamajdy Sawako.

Aaaa i jeszcze jedno – przyszły epizod to najprawdopodobniej recap, ale mimo to postaram się o drobną notkę.

Anta nante DAIKIRAI!!!

Już kiedyś napisałem, że żal mi trochę Kurumi, mimo tego co zrobiła. Jednak po tym odcinku nie mam już do niej żadnych wyrzutów. To prawda, robiła paskudne rzeczy Sawako, ale która dziewczyna by tak nie postąpiła, widząc konkurencję na horyzoncie? Zrobiła się zazdrosna i postanowiła poruszyć niebo i ziemię, żeby jakoś odsunąć ją od Kazehaii. Plan się nie powiódł i wszystko ostatecznie wyszło na jaw. Kurumi wreszcie przestała udawać, wyznając Sawako, że nigdy nie była jej przyjaciółką, i że tak naprawdę jej nienawidzi. Rzecz całkiem oczywista, ale u naszej głównej bohaterki wywołało to nie lada zaskoczenie. Jednak czy rzeczywiście Kurumi jej nienawidzi? Wydaje mi się, że ma z nią więcej wspólnego niż z dziewczynami, które ją wyśmiewały przy boisku szkolnym. Obie też wyznały sobie coś, co normalnie zachowałyby w tajemnicy. Dzieli je jedynie pewien chłopak, w którym są zakochane. Jednak mam nadzieje, że mimo tego pojedynku jakoś uda im się zaprzyjaźnić.

W tym odcinku prawdopodobnie coś drgnęło w Kurumi. Nie wiem czy wpłynie to jakoś na jej charakter i przestanie być taka wredna, czy też nic się nie zmieni. Jednak już od pewnego czasu mogliśmy obserwować, że przestała ukrywać swoje prawdziwe oblicze. Rozmowa z Sawako mogła jej dodać też odrobiny odwagi. W zapowiedzi kolejnego odcinka widzimy jak stoi sam na sam z Kazehayą i wygląda to jakby wyznawała mu swoje uczucia. Czy rzeczywiście zdobędzie się na to? I jaka będzie reakcja Kazehaii? Ehhh, całe 7 dni żeby się tego dowiedzieć…