Potraficie się zmieniać w potwory?… Ekstra!!!

Mała wysepka pośród morza, gdzie żyją ludzie-potwory, i nad którą świeci fioletowy księżyc. Właśnie tam wybrali się nasi bohaterowie, by wykonać super trudną misję. Z jakiegoś powodu mieszkańcy Galundy zostali przeklęci. Natsu, Happy, Gray i Lucy zobowiązali się do powstrzymania klątwy i uratowania lokalnej ludności, w śród której dochodziło do tego, że niektórzy, przemieniając się w potwora, tracili rozum. Niespodziewanie szybko nasi bohaterowie odnaleźli przyczynę tej klątwy. Okazało się, że w podziemiach wyspy znajduje się zapieczętowany demon Deliora, który najprawdopodobniej jest za wszystko odpowiedzialny. Poznaliśmy też nową grupkę złych bohaterów: pełnej miłości Sherry, psowatego Tobi’ego i kurduplowatego Yukę. Patrząc na zapowiedź następnego odcina widać, że nie jest to raczej koniec ekipy, gdyż pojawia się jeszcze jakiś magik z rogami. W każdym razie, to pewnie oni sprowadzili Deliora na wyspę, choć wciąż nie wiadomo w jakim celu. Ciekawi mnie czy nasi bohaterowie poradzą sobie z przeciwnikami, czy też przybędzie im ktoś z pomocą. W końcu jest to misja klasy S, więc może być ciężko. Ważną zagadką jest też to, co łączy Graya i Deliora?

I tak btw, Akemashte Omedeto Gozaymas!

Walka Natsu z Erzą? Nie, jednak jeszcze nie teraz…

W tym odcinku doszło do pojedynku, na który bardzo czekałem. Erza kontra Natsu – starcie dwóch tytanów, walka ognia z mieczem oraz wojna płci. Niestety pojedynek nie dość, że posiadał słabą animację, to jeszcze został szybko przerwany. Szkoda trochę, choć rozumiem, że twórcy nie chcą jeszcze, by Natsu z nią wygrał. Zwłaszcza teraz, gdy dowiedzieliśmy się o tajemniczym drugim pietrze, gdzie można znaleźć specjalne zadania. Nasz główny bohater nie ma tam jeszcze wstępu, ponieważ jest za słaby. Erza natomiast może tam wchodzić, dlatego myślę, że gdy Natsu ją pokona to awansuje do tego stopnia. W sumie to nie spodziewałem się, że nasz bohater jest takim cieniasem w porównaniu do masterów Fairy Tail. Mirajane mówiła o Grayu, Natsu i Erzie jako najlepszych magach gildii, choć okazało się to nie do końca zgodne z prawdą. Jest jeszcze wielu silniejszych od nich, a w tym odcinku poznaliśmy 2 takie osoby – Mystogana i Laxusa. Laxus nie pokazał jeszcze swoich zdolności, natomiast Mystogan wszedł do budynku gildii nie będąc w ogóle zauważonym. Jedynie Makarov oparł się jego usypiającemu zaklęciu.

Wracając jeszcze do przerwanej walki. Została ona zatrzymana z powodu oskarżenia Erzy o liczne zniszczenia wskutek ostatnich wydarzeń. Okazało się, że rada najwyższych magów wytoczyła jej proces tylko w celach pokazowych. Tak naprawdę nie poniosła za swoje działania żadnych konsekwencji. Jednak Natsu się tego nie domyślił i ruszył jej na pomoc, co było całkiem zabawne. Jak nasz bohater wyskoczył w przebraniu Erzy, to momentalnie wybuchnąłem śmiechem. Zresztą w tym odcinku było więcej takich momentów i za to właśnie najbardziej cenię tę serię.

Najważniejsza zasada każdego shounena – twoja siła wzrasta wprost proporcjonalnie do twojej złości.

Walka Natsu z Eligorem przebiegła zupełnie inaczej niż to sobie wyobrażałem. Eligor okazał się kolejnym cieniasem, z którym Natsu poradził sobie bez większego wysiłku. No, może tym razem jakiś wysiłek był. Nasz główny bohater zmęczył się odrobinę podczas tej walki. Jednak wystarczyła drobna uwaga Happi’ego i poziom mocy Natsu diametralnie wzrósł, dzięki czemu Eligor przegrał równie szybko, jak Najman przegrał z Pudzianem. Niespodziewanie dużo ciekawszy pojedynek miał miejsce trochę później. Ostatecznie lullaby przemieniło się w wielkiego potwora, który stanął do walki z najlepszą drużyną Fairy Tail – Natsu, Gray’em i Erzą. Jednak również w tym przypadku trójka magów zwyciężyła bez większych problemów. A szkoda, bo gdyby pokonanie potwornego fleta sprawiłoby im choć trochę trudu, wszystko wypadłoby dużo ciekawiej. Szkoda też, że Makarov nie pochwalił się swoimi zdolnościami, ale może kiedy indziej zaszczyci nas drobnym pokazem.

O kolejnym odcinku nie ma w sumie za bardzo co pisać. W skrócie nazwałbym go potworo-grzybobraniem. Nasi bohaterowie przez cały epizod starali się jakoś zaspokoić swój głód, co w ostatecznym rozrachunku im nie wyszło. Udało im się jednak uratować miasto, którego mieszkańcy niewłaściwie wykorzystali zakazaną magię. I to by było na tyle. Pod względem fabularnym odcinek był beznadziejny, ale mogliśmy przynajmniej liczyć na odrobinę dobrego humoru.

Jeśli nie wiesz co zrobić – przywołaj pokojówkę!

Generalnie odcinek wypadł bardzo przyzwoicie, ale niestety stosunkowo dość mało się w nim działo. Jest to jednak rzecz całkiem normalna w tasiemcach – fabuła nie może się zbyt pospiesznie rozwijać, bo za szybko dogoni mangę. Choć w porównaniu do Bleacha, to i tak jest nieźle. W Blechu na początku każdego odcinka pojawia się jeszcze przypominacz, trwający nawet do kilku minut. W Fairy Tail trwa on zaledwie kilka sekund. Dlatego nie ma co narzekać. Nie czytam mangi, więc nie mogę określić ile chapterów przekładanych jest na 1 odcinek, ale myślę, że przynajmniej kilka.

Jak zwykle epizod zaserwował nam przyzwoitą dawkę humoru. Jednak głównie byłem zadowolony z walki Natsu vs Eligor. Pojedynek wprawdzie dopiero się rozpoczął, ale to wystarczyło by przycisnąć mnie odrobinę do fotela. Natsu znalazł wreszcie godnego przeciwnika, który nie da się łatwo pokonać. Jedyne co nie spodobało mi się w tej walce, to nagłe zwiększenie mocy naszego głównego bohatera. Chodzi mi konkretnie o moment, w którym przypomina sobie porady maga Macao i nagle dostaje takiego skilla, że potrafi latać. Trochę dziwnie to wyglądało. Wolę jednak jak zdobywanie nowych mocy wymaga trochę więcej trudu. Ale jak już mówiłem, walka wypadła bardzo przyzwoicie, więc mogę na to przymknąć oko. Bardzo jestem ciekaw, jak potoczy się pojedynek w przyszłym odcinku. Myślę, że Natsu nie przegra, ale Eligor mimo wszystko jakoś dotrze na spotkanie przywódców gildii. Choć pewnie się mylę i osoby czytające mangę mnie wyśmieją xD.

Kiedy Makarov ucztuje na spotkaniu mistrzów gildii, Erza, Natsu, Gray i Lucy ścigają pociąg z magami Eisenwaldu, którzy są w posiadaniu bardzo niebezpiecznego przedmiotu. Drużyna podejrzewa, że chcą go użyć do zabicia wielu niewinnych ludzi mieszkających w pobliskim mieście. Jednak ich główny cel okazuje się zupełnie inny.

Chciałem więcej konkretnej walki i w sumie to dostałem. Odcinek posiadał wiele udanych scen akcji, których gwiazdą głównie była Erza. Muszę przyznać, że jej magia wygląda całkiem efektownie. Ta zbroja i przywoływanie wszelakich broni rzeczywiście robiło wrażenie. Jednak śmiać mi się chciało w momencie przemiany, gdyż momentalnie przypomniała mi ona przemieniające się Czarodziejki z Księżyca. Trzeba jeszcze zaznaczyć, że nie wykorzystała swojej pełnej mocy. Jak sama zaznaczyła, ten czterokołowy pojazd wyssał z niej sporo energii, więc w przyszłości pewnie będziemy mogli się spodziewać jakiegoś lepszego pokazu zdolności. Być może już w następnym odcinki, kiedy dojdzie do walki między nią a Erigorem.

Swoją chwilę w tym epizodzie miał też Gray, choć jego walka była jakoś mało interesująca. Pewnie głównie dlatego, że jego przeciwnik był raczej słabeuszem. Wystarczyło to jednak na pokazanie odrobinę lodowej magii. Zarówno nasz główny bohater, jak i Lucy, tym razem nie za wiele zdziałali. Choć w sumie to dobrze, gdyż więcej czasu było poświęcone na postacie drugoplanowe, o których niewiele jeszcze wiemy.

Ciekaw jestem czy dojdzie do starcia pomiędzy magami Eisenwaldu a mistrzami gildii. Jeśli tak, to zapowiada się ciekawy pojedynek . Chętnie zobaczyłbym Makarova w akcji, bo mógłby wtedy pokazać, czy nie bezpodstawnie został mistrzem gildii.

Tańce, hulanki i swawole zagościły w Fairy Tail, odkąd Makarov (Master) udał się na spotkanie przywódców gildii. Jednak ma się to niebawem skończyć, bo po długim i niezwykle trudnym zadaniu do miasta powraca przerażająca Erza.

Przede wszystkim humor, humor i jeszcze raz humor. Jednak tym razem nie w wykonaniu Happy (choć kotek też miał kilka dobrych tekstów), ale Erzy – nowej bohaterki, która już na samym wejściu stała się moją ulubienicą. Niestety w tym odcinku nie pokazała nam jeszcze swoich magicznych umiejętności, ale rzeczywiście musi być potężną wiedźmą (można to odczytać dwuznacznie), jeśli wszyscy się jej obawiają. Najlepsza scena Erzy w tym odcinku to moment, w którym pomogła Natsu zwalczyć jego chorobę lokomocyjną. Za każdym razem, gdy to oglądam, nie mogę powstrzymać się od śmiechu.

Zdecydowanie tej serii dobrego humoru nie brakuje, ale powoli zaczynam czuć mały niedosyt. Samym humorem dobrego shounena się nie zrobi. Do tej pory pojawiło się odrobinę akcji, ale ciężko mi porównać ją do tego, co możemy zobaczyć chociażby w Bleachu. Tam, jak jest akcja, to się leje krew i giną ludzie (no może z tymi zgonami przesadziłem), i właśnie czegoś podobnego oczekuję w tym anime. Mam nadzieje, że z tą akcją to jak na razie był drobny falstart i po zaprezentowaniu nowych złych bohaterów walki staną się bardziej ekscytujące.

Ciekawy okazał się wykład Mirajane, która przybliżyła nam szkielet administracji gildii. Wiemy już, że gildie są podporządkowane radzie, składającej się z 10 magów. Rada jest bezpośrednio połączona z rządem i utrzymuje porządek w świecie magii. Istnieją jednak gildie, zwane czarnymi gildiami, które nie uznają Rady. Ich działanie ma zazwyczaj charakter przestępczy. W tym odcinku jedna z takich gildii wkroczyła do akcji i narobiła trochę szumu. Niestety bez większych emocji, dlatego mam nadzieje, że przyszły odcinek wreszcie pokaże nam odrobinę porządnej magicznej nawalanki.

Natsu bez większych kłopotów rozprawia się ze swoimi przeciwnikami. Tymczasem Lucy dalej użera się z knypkowatym hrabią, który za wszelką cenę chce wyciągnąć od niej prawdę dotyczącą tej tajemniczej książki.

Łudziłem się trochę, że poprzedni odcinek był zapowiedzią czegoś dłuższego. Niestety cała tajemnica dotycząca książki została wyjaśniona już w pierwszej połowie tego epizodu. Naprawdę chciałbym żeby chociaż przedstawiono nam zarys głównego wątku tej opowieści. Każdy czołowy bohater prawie każdego tasiemczyka ma jakiś cel do zrealizowania: czy to zdobyć ONE PIECE i zostać królem piratów, czy też sprowadzić do wioski przyjaciela i zostać Hokage. W Fairy Tail ciężko przewidzieć co się może wydarzyć. Jednak jest to tylko moja nieposkromiona ciekawość. Biorąc pod uwagę tasiemca, 4 odcinki to bardzo niewielka liczba, więc na wszystko jeszcze jest czas.

Jak dotąd anime nie obniżyło swojego poziomu, a wręcz podniosło poprzeczkę, czego dowodem jest właśnie ten epizod. Pokazał, że poza akcją i komedią seria czasem może zaskoczyć nas jakimiś poważniejszymi elementami. Tajemnica kryjąca się za tą książką była bardzo ciekawa i zaskakująca. Moment, w którym litery zaczęły zmieniać swoje miejsce, zrobił na mnie niesamowite wrażenie. A do tego ta muzyka w tle… Było po prostu super.

Druga część odcinka wypełniła resztę brakującej akcji i komedii. Dzięki temu mogliśmy zobaczyć walczącego Graya, choć niestety chłopak nie popisał się swoimi zdolnościami. Ogólnie potyczka była troszkę głupkowata, ale to jedynie wstępem do nowego wątku, w którym prawdopodobnie dowiemy się co nieco o siejącej postrach Erzie.

Po przyłączeniu się do gildii Fairy Tail i poznaniu kilku tamtejszych członków, Lucy znajduje sobie odpowiednie lokum. Z tej okazji Natsu i Happy postanawiają złożyć jej niespodziewaną wizytę. Podczas tego spotkania Natsu werbuje Lucy do swojej drużyny oraz wyjaśnia jej szczegóły ich nowego zadania. Podczas tej roboty ktoś musi wskoczyć w ciuszki pokojówki i przeniknąć do rezydencji pewnego zboczonego księcia. Fucha wręcz idealna dla Lucy.

Kolejny dobry odcinek Fairy Tail będący zlepkiem niezłego humoru oraz emocjonującej akcji. W tym przypadku pojawiło się jeszcze miejsce na odrobinę fanserwisu w wykonaniu naszej uroczej Lucy. Fabuła serii drobnymi kroczkami rusza do przodu. Natsu i Lucy oficjalnie utworzyli drużynę i zaraz zabrali się za pierwsze zadanie. Dzięki temu mogliśmy ponownie zobaczyć, jak Natsu z palcem w nosie rozprawia się z kolejnymi przeciwnikami. Jak dla mnie idzie mu wręcz zbyt łatwo. Jeśli dalej nasz główny bohater będzie niszczył wrogów z dziecinną łatwością, to stanie się to po prostu nudne. Przydałoby się wkrótce zobaczyć jakiegoś potężnego bossa, który da Natsu nieźle popalić. Przydałoby się też, żeby powstała jakaś konkretna ciągłość fabuły, a nie pojedyncze odcinki skupiające się na małych zadankach. Może ta książka, zawierająca tajemniczy sekret, wprowadzi jakiś dłuższy wątek w tę serię. Ciekaw jestem też, czy jeszcze dowiemy się czegoś o przeszłości Lucy. O Natsu już było trochę powiedziane, ale blond włosa dziewczyna wciąż pozostaje dla nas zagadką. Aaaa, i jeszcze jedno. Cóż ciekawego Lucy naskrobała na tych kartkach, że się nie chciała pochwalić?

Rada Magów rozpoczyna debatę na temat gildii Fairy Tail. Ich uwagę przykuły wydarzenia, które miały miejsce w mieście Hargeon. Jeden z magów Fairy Tail zniszczył połowę znajdującego się tam portu, co nie spodobało się członkom rady. Jednak część obradujących nie jest tym wzruszona, a wręcz pochwala niekonwencjonalne poczynania magów z tej gildii. Międzyczasie Natsu i Lucy wreszcie docierają do siedziby Fairy Tail.

Natsu powrócił do swojej gildii i na przywitanie zrobił sobie małą rozróbę. W tym czasie mieliśmy okazję poznać kilku nowych bohaterów: Greya, który lubi się rozbierać, Canę, która lubi sobie wypić, Elfmana, który lubi porządnie przywalić, Lokę, który wygląda jak Ichigo, Mirajanę, która jest modelką, oraz małego Makarova, który zarządza całą tą bandą. Niektóre z tych postaci wydają się całkiem interesujące. Choćby na przykład Grey lub Makarov. Ten, mający w głębokim poważaniu radę dzidziuś, chyba najbardziej przypadł mi do gustu. Poza humorem Markarov popisał się też sporą siłą, dlatego mam nadzieje, że zobaczymy go jeszcze kiedyś w akcji.

Trochę zdziwiło mnie, że Lucy tak łatwo została przyjęta do gildii. Spodziewałem się jakichś testów lub czegoś co sprawdzi, czy nadaje się do Fairy Tail. Tymczasem dostała pieczątkę na rękę i to koniec całej ceremonii przyjęcia. Z jednej strony szkoda, choć z drugiej może byłaby to niepotrzebną stratą czasu.

W drugiej połowie odcinka Natsu wraz z Lucy i Happy wyruszyli na poszukiwanie zagubionego w górach maga, który już od dłuższego czasu nie powraca do swojego syna. Dzięki tej wyprawie mieliśmy okazję dowiedzieć się co nieco na temat głównego bohatera. Okazało się, że był on wychowywany przez smoka. Tenże smok nauczył go czytać, pisać oraz jak posługiwać się magią. Niestety pewnego dania smok zniknął, a Natsu do tej pory go nie odnalazł.

Ten odcinek poza fajną akcją, zaoferował sporą dawkę dobrego humoru. Najlepszy był chyba tekst Natsu mówiący o tym, że Happy nie jest transportem, więc nie może wywoływać u niego nudności. Zboczony Tauros Taurus i małpa też byli nieźli. Jak dotąd humor w serii wypada całkiem przyzwoicie i mam nadzieje, że ten poziom się utrzyma.

W królestwie Fiore magia używana jest na porządku dziennym. Ci, co używają jej zarabiając na życie, przynależą do specjalnych gildii – gildii magów. Jeden chłopak, należący do gildii zwanej Fairy Tail, właśnie dociera do portowego miasta Hargeon. Przybywa do niego wraz ze swoim kompanem Happy, by odnaleźć smoka. Niestety nie odnajduje tego legendarnego stworzenia, ale poznaje dziewczynę, która marzy o przyłączeniu do jego gildii.

Zacznę od tego, że raczej nie miałem zamiaru opisywać żadnego tasiemca. Zabranie się za takie anime oznacza pisanie o nim przez rok, dwa lub więcej (patrz One Piece, który leci już 10 lat), przez co pozostaje mniej czasu na inne serie. Jednak biorąc pod uwagę głos ludu wynikający z sondy i to, że anime jak na razie mi się podoba, postanowiłem mimo wszystko spróbować. Ale jeśli seria znacznie się pogorszy lub twórcy zaleją nas masą fillerów, to jestem gotów porzucić to anime. Oby jednak tak się nie stało.

Głównego bohatera poznajemy w momencie, gdy pokazuje nam skutki nie zażycia aviomarinu przez osobę, mającą chorobę lokomocyjną. Nie bardzo wiem, dlaczego twórca zdecydował się na taką „wyjątkową” słabość bohatera, ale może będzie to miało jakieś większe znaczenie w przyszłych odcinkach. W każdym bądź razie, Natsu jest magiem władającym ogniem, który należy do gildii Fairy Tail. W tym odcinku pokazał nam odrobinę swoich umiejętności podczas walki z Borą. Nie było to coś wyjątkowo szokującego, choć jak na pierwszy odcinek wypadło całkiem nieźle. Przyczepiłbym się tylko do tych specjalnych ataków, które mogły być trochę lepiej animowane. Ale może po prostu wybrzydzam…

Drugą główną bohaterką jest Lucy Heartfilia, będąca magiem przywołania zwanym tutaj „niebiańskim magiem”. Oznacza to, że jej zdolności ograniczone są do wyciągania kluczy i przywoływania różnych stworzeń. Ona zaś stoi z boku i patrzy jak ktoś/coś wykonuje za nią brudną robotę. W tym odcinku Lucy przywołała wodnika, który dość niechętnie wykonywał jej polecenia. Dlatego prawdopodobnie Lucy musi jeszcze trochę podlevelować, jeśli chce przywoływać jakieś potężniejsze stwory. Muszę jeszcze wspomnieć o osobie podkładającej jej głos. Jest nią Aya Hirano, która wciąż kojarzy mi się albo z Haruhi, albo z Konatą. Jakoś nie bardzo pasuje mi ta jej nowa rola. Choć może po prostu ciężko mi się przyzwyczaić.

Natomiast, jak już wspomniałem, Rie Kugimiya wręcz idealnie pasuje do Happy. Jak dla mnie ten kociak to aktualnie najlepsza postać całej serii. Odzywa się dość rzadko, ale jak już coś powie, to zazwyczaj spadam z krzesła.

Opening: „Snow fairy” w wykonaniu FUNKIST

Ending: „Kanpeki Gu~no ne” w wykonaniu Watarirouka Hashiritai